-


S/Sgt Ingmar A. Hippe Geb. 12 Nov, 1916 - Overl. 22 Maart, 1983.



S Sgt Ingmar HippeIngmar Alexander Hippe, zoon van John and Martha J. Hippe, werd geboren in Ward County, North Dakota op 12 November, 1916. Het gezinnetje leefde te Des Lacs in Ward County, North Dakota. Ingmar volgde grammar school en werkte later in de gas en olie industrie tot aan zijn toetreding in het leger. Ingmar nam dienst bij de Amerikaanse luchtmacht (USAF)te Missoula, Montana op 16 December, 1941. Na de basis opleiding vervoegde Ingmar de 449th Bomb Group en werd ingedeeld in de Thieme Crew 9-12-D als staart schutter op B-24 Liberator. De training die hij volgde voor deze indeling in de Thieme crew is nog in onderzoek. S/Sgt Ingmar Hippe was zeker aan boord met de Thieme crew tijdens de twee crashes tesamen met 2LT Gilbert Malrait.
De eerste crash gebeurde op 15 Dec, 1943 gedurende de overtocht van de US naar Grottaglie, Italië en was te wijten aan ijsafzetting op de meetinstrumenten waardoor men niet meer wist hoe hoog men vloog. De B-24 H Liberator "Betty Ann" stortte neer in de buurt van Meknes, Marokko. De hele ploeg sprong uit het vliegtuig maar de gast piloot Kapitein Hiero Hays kwam om het leven doordat zijn valscherm werd gescheurd door het staartroer. Na deze crash met de "Betty Ann" vloog de Thieme crew met verschillende vliegtuigen. Op 30 Januari had de Thieme crew zijn tweede crash, deze keer met de "Maui Maid" tail # 16, serial #41-28623. Dit was het vliegtuig van de 449th Bomb Group commandant Col. Alkire. Tijdens de landing hadden ze plotseling neerwaartse rukwinden en boorde de neus zich in de grond. Sgt Ingmar Hippe was de "tailgunner" tijdens de fatale missie #40, Sgt Ingmar kon net op tijd de B-24 H Liberator verlaten maar werd gewond en even later gevangen genomen door de vijandelijke troepen. Na een kort verblijf in een hospitaal werd Ingmar overgebracht naar het POW kamp "Sub-Lagarule Timis, TimisuldeJos, Roumania 45-21" Dit kamp bevond zich in een voormalige school gelegen in Boekarest, Roemenië.
Op 25 April, 1944 kregen zijn bezorgde ouders melding van zijn "Missing in Action" status. Op 27 Mei, 1944 ontvingen zijn ouders het bericht dat hun zoon S/Sgt Ingmar Hippe was een Prisoner of war in Roumania.
Het kamp werd bevrijd in September, 1944 en de mannen van de 449th Bomb Group kwamen terug op de basis in Grottaglie, Italië. Later werd Sgt Hippe gerepatrieerd naar de USA en bezocht hij verschillende families van zijn omgekomen crewmaten.B-24 Lonesome at Grottaglie 1944
S/Sgt Ingmar A. Hippe verliet het leger in 1945 en ontmoette in 1947 Gwendoline, het meisje die zijn vrouw zou worden. Ingmar trouwde met Gwen in Sept 1948. Zij hadden 3 zonen: Bill in Mei 1951, David in Oktober 1955 en Alvin in Maart 1957. Het gezin vestigde zich in Great Falls, Montana. Ingmar's zuster, Milfred verhuisde met haar gezin naar San Diego, California in 1957, en Ingmar deed hetzelfde in 1962 omdat hij de koude winters in Montana Grave of Ingmar and Gwendoline Hippehaatte. Ingmar's drie kinderen groeden op in Californië, Ingmar had soms drie banen tegelijkertijd om de opvoeding van de kinderen te kunnen bekostigen. Hij was een fantastische vader en een man van weinig woorden. Hij heeft altijd het goede voorbeeld gegeven en sprak nooit meer over zijn ervaringen in de oorlog. Ingmar Hippe werd in oktober 1982 gediagnosticeerd met kanker, op 22 Maart 1983 overleed Ingmar in San Diego, CA. Zijn vrouw Gwen, werd ook gediagnosticeerd met kanker in januari 1983 en ze overleed op Moederdag 8 Mei 1983.

Hier enkele "Rode Kruis" brieven die SSgt Ingmar Hippe naar zijn ouders schreef.

POW card POW mail letter

July 13, 1944

Your mother was just in with your letter. She looked well. Glad to hear from you. All letters I wrote you were returned.

Milfred

Red Cross letter Red Cross card

July, 1944

Dear Mother, Dad and All,

Just got this card so will get it off. I'm fine and there is nothing to
worry about. I wish it was over. But am in hopes it won't be too long.
All we do to pass the time is play cards, read and play chess. I hope you
have received some of my cards and letters. We are allowed to write four
cards and one letter a month. We should receive some Red Cross packages
soon, also some of our clothes. The food is very good and we get treated
very good. I hope everything is ok at home. So until next time, good bye
and God bless you.

With love,
Ingmar


POW post POW post POW post POW post

Aug 16, 1944

Dear Ingmar,

My, it seems good to have the opportunity so I can write you. We are all
well and working every day. In middle of harvest and all the crops are
good. I've had lots of rain these summer. It is dry now tho. Everybody
around here are well and things are going along as when you were home.
Our Minister Dolven is leaving 1st part of September for Horas, ND. George
Opland is in the hospital with pneumonia. Crist Losby were home one Sunday
lately. He is supposed to have another operation on his other hip.
Something for all of us, isn't it? Pa got 2 Mexicans to shuck. They are
pretty good too. They came from the beet fields in Montana. They speak
only Spanish so we are in the same fix as you are. They are nice fellows.
We can't understand each other as yet. We haven't sent you a box . Waiting
for label and address. We live in hope. You have gotten lots of publicity
lately.

Hope you are fine and time go fast for you. Had a letter from Mrs. Louis
Lannon. She would like to find out about her husband. Had a picture of her
and her little girl. So lots of love from us all. Jeammie is a big fine
boy. So good bye.

Love , Mother

Red Cross letter. Red cross card.

Undated letter probably April, 1944

Just a line to let you know I'm ok. There is nothing more I can say. But
believe me, I'm alright so don't worry. I have wrote a couple other cards
also a letter. I hope you have read them. If not, I hope you get this
card. I may not write any more letters because I have all I can do to fill
this card and I don't want to write anything to keep it from going through.
I hope and pray everything is ok back there. I live in hopes of being back
in not too long a time. So 'til next time, be good and don't worry.

You son, Ingmar


MACR pag, geschreven getuigenis van S/Sgt Ingmar Hippe beschrijving van een "tailturret".

MACR 3978Statement of S/Sgt Ingmar HippeTailturret on  B-24H LiberatorSong composed by the Allied Airmen in the POW camp.

Ingmar is nog steeds herinnerd in zijn familie als een uitzonderlijke vader en noeste arbeider. Ik hoop door deze pagina te hebben bijgedragen om deze man blijvend te eren voor alles wat hij deed voor de vrijheid in de wereld.

Mijn speciale dank aan David en Katherine Hippe voor de brieven en foto van hun vader Ingmar Hippe.